Blog dagboek van Jan Goossens

Petunia
When researchers tried to enhance the natural properties of certain plants by inserting copies of desired alleles into the genome, they got the unexpected: less not more. The white stripes in the petunia are the result of an attempt to increase and deepen the purple pigment of the flower. Expression of endogenous genes were silenced when copies were introduced. Rechts:Greg Hannon

Zoals voor elke eigenschap van plant en dier een blauwdruk in de genen is vastgelegd, is dit ook het geval voor de paars-blauwe kleur van de petunia's. In 1990 kwam Greg Hannon en medewerkers van Cold Spring Harbor Laboratories in New York op het idee om de kleur van de petunia's te intensiveren door extra genen, verantwoordelijk voor die kleur, aan de planten toe te voegen ( adding additional pigment-producing genes). In plaats van meer kleur zagen ze echter minder paarse kleur en er voor in de plaats meer wit. Later bleek dat de toegevoegde genen, die evenals de eigen genen van de plant, uit strengetjes RNA bestaan als een spiegelbeeld aan elkaar gaan plakken. Een toegevoegd gen maakt dan een eigen gen onwerkzaam en zo is het te verklaren dat er minder kleur ontstaat. Men noemt dit procédé gene-silencing (RNAi). Men kan deze silencing bij alle levende wezens toepassen zowel bij de mens, de muis en andere zoogdieren maar ook bij schimmels, vliegen en planten.

Een RNA molecuul werkt in een organisme als een zogenaamde template. Men kan het vergelijken met een speculaas-plank, die de blauwdruk vormt van de speculaas-pop. Als men in de bakkerij extra speculaas-planken brengt, maar die zouden aan elkaar plakken, dan wordt er minder, in plaats van meer speculaas gebakken.
Men vindt soms bij de mens wel eens een gen, waarvan men graag zou weten waar het voor dient. Men kijkt dan of bij de muis hetzelfde gen voorkomt. Is dit het geval dan gaat men bij de muis dat gen "silencen"en kijkt vervolgens wat het resultaat is. Een of andere eigenschap verdwijnt, bijvoorbeeld haargroei, kleur of een eigenschap, die met de stowisseling te maken heeft. Men noemt een dergelijke muis een "knocked-out "muis, omdat een bepaald gen onwerkzaam is gemaakt.